Tydzień zdrowia – kolor niebieski

Dziś czas na kolor niebieski, który zakończy nasz tydzień zdrowia.

Niebieski to kolor natury, wody i nieba – rzadko występuje on w owocach i warzywach. Jest to zimny i powolny kolor w porównaniu z jego przeciwieństwem oznaczającym ciepło, ogień i intensywność kolorem czerwonym. Ciemniejsze odcienie Niebieskiego oznaczają zaufanie, godność, inteligencje. Jasne odcienie oznaczają czystość, niezawodność, chłód, pokój, nieskończoność (Pochodzenia tych znaczeń, wynikają często z cech oceanu i wodach śródlądowych, z których większość jest bardziej namacalna.)

Kolor Niebieski a charakter

Ludzie wybierający kolor niebieski są usposobieni w takie cechy jak spostrzegawczość, analityczność, twórczość oraz dużą wyobraźnię. Ponadto pobudza ich sztuka, muzyka i literatura. Lubią czytać a także tworzyć. Przy rozwiązaniu różnych problemów odznaczają się niezwykłą przenikliwością i praktycznością. Osoby lubiące tę chłodną barwę lubią stwarzać nowe rzeczy, które mogą się przydać ogółowi społeczeństwa.

Osoby wybierające kolor Niebieski to najczęściej ludzie, którzy chcieliby po sobie coś zostawić – chcą one zapisać się w pamięci innych – najczęściej to artyści, pisarze, lekarze, wynalazcy.

Podsumowując osoby lubiące kolor niebieski:

  • Posiadają takie cechy jak analityczne myślenie, spostrzegawczość czy dużą wyobraźnie.

  • Zawsze chcą być na pierwszym miejscu

  • Chcą pozostawić po sobie jakiś ślad – chcą się zapisać się w pamięci innych.

Jeżeli kolor niebieski to musimy wspomnieć o sportach wodnych. Sporty wodne najlepiej uprawiać latem lub wczesną jesienią, szczególnie jeśli chcemy uprawiać je na świeżym powietrzu. Do sportów tych zalicza się m.in.: pływanie, żeglarstwo, kajakarstwo, aqua aerobik, nurkowanie, surfing – i tylko pływanie oraz aqua aerobik można uprawiać na krytym basenie. Czego jeszcze warto dowiedzieć się o sportach wodnych i jakie wynikają korzyści z ich uprawiania?

Kilka rodzajów sportów wodnych.

  • Żeglarstwo – jest to rodzaj sportu rekreacyjnego. Żeglarstwo uprawia się na jednostkach pływających napędzanych siłą wiatru za pośrednictwem żagli. Do uprawiania tego sportu wodnego użyć więc można żaglówki, żaglowca lub jachtu. Co więcej, jedną z odmian żeglarstwa jest windsurfing.

  • Windsurfing – uprawiany jest przy użyciu deski i przymocowanego do niej pędnika żaglowego. Ten sport wodny narodził się w Kalifornii. Właściwe pływanie na desce windsurfingowej umożliwia wykonywanie takich manewrów, jak hals czy zwrot, przy znacznej prędkości do 30 węzłów.

  • Nurkowanie – ten sport polega na przebywaniu pod wodą przy wykorzystaniu odpowiedniego sprzętu lub na tzw. zatrzymanym oddechu. Podstawowy sprzęt nurkowy to maska, fajka i płetwy – zestaw umożliwiający tzw. snorkeling. Nurkowanie w bardziej egzotycznych miejscach zapewnia wspaniałe widoki i obcowanie ze światem podwodnym.

  • Aqua aerobic – jest to forma sportu wodnego, którą można uprawiać przez cały rok na krytym basenie. Ta odmiana sportu wodnego charakteryzuje się wykonywaniem aerobiku pod wodą. W wodzie ciężej jest nam wykonywać ćwiczenia, dlatego ten sport spala więcej kalorii niż na lądzie.

  • Flyboarding – jest ekstremalnym sportem wodnym wymyślonym stosunkowo niedawno. Polega na wznoszeniu się ponad powierzchnię wody, wykonując na specjalnym urządzeniu różnego rodzaju akrobacje. Jest to wymagający rodzaj sportu wodnego, gdyż bardzo ciężko jest utrzymać się ponad powierzchnią wody. Woda pozytywnie wpływa na organizm regularnie pita, ale bardzo wpływa także jeżeli się w niej ćwiczy.

  • Kajakarstwo – kiedyś kajaki służyły jak transport dzisiaj to rodzaj popularnego sportu wodnego. Kajakarstwo polega na wiosłowaniu wiosłem, tym samym odpychając kajak, w którym usadowiony jest ćwiczący. Ten rodzaj sportu wodnego można uprawiać indywidualnie, w parach lub grupach czteroosobowych. Ten sport jest dyscypliną olimpijską.

Sporty wodne rozwijają wytrzymałość i ujędrniają skórę. Pływanie i zabawa w basenie korzystnie oddziałują na organizm człowieka. Relaksują fizycznie i psychicznie, zmniejszają napięcie mięśniowe, stanowią profilaktykę skrzywień kręgosłupa i wad postawy oraz podnoszą ogólną odporność.

Sporty wodne doskonale modelują sylwetkę, mięśnie stają się mocniejsze i widoczne, a spalanie kalorii odbywa się bardzo szybko. Efekty uprawiania sportów wodnych będą widoczne bardzo szybko. Dzięki sportom wodnym mamy możliwość spędzania czasu na powietrzu, a co za tym idzie, organizm staje się bardziej dotleniony, a mózg pracuje sprawniej. Sport wypływa bardzo korzystnie na ciało i umysł, dlatego wybierzmy dowolną formę aktywności.

Niebieskie owoce i warzywa


Czy istnieją jadalne, niebieskie (jak niebo) owoce i warzywa? Oczywiście że nie! Nawet śliwka, winogrona, jagody nie są niebieskie tylko fioletowe… Pod niebieski kolor owoców, można podciągnąć Decaisnea insignis – palecznik chiński, nazywany palcem trupa. Aby uzyskać niebieskie jedzenie, trzeba użyć sztucznych barwników (indygo). Według badań niebieskie jedzenie nie jest apetyczne dla ludzi. Niebieski kolor, stanowi ostrzeżenie że zawiera truciznę – stanowi śmiertelne zagrożenie dla zdrowia i trzeba go unikać. Jeżeli zobaczycie niebieskie owoce w Internecie, na facebooku, to jest to photoshop;)


Co powiecie na coś słodkiego, a zarazem zdrowego?

W dzisiejszym przepisie proponujemy niebieską galeretkę, która nie dość, że jest łatwa w przygotowaniu to zachwyca swoim wyglądem.

Składniki:

-galaretka jagodowa
-jagody/borówki
-wrzątek

Galaretkę wsypujemy do miski i zalewamy wrzątkiem (wg wskazań producenta). Mieszamy, aż znikną wszystkie grudki, odstawiamy do ostudzenia. Do małych szklanek lub pucharków wsypujemy owoce (mogą to być jagody, borówki lub te owoce, które lubicie i są aktualnie dostępne). Zalewamy nasze owoce wystudzoną galaretką i odstawiamy do lodówki, aż stężeje. Łasuchy mogą jeszcze udekorować ją bitą śmietaną.

Smacznego 🙂


W części profilaktycznej skupimy się na trudnym temacie jakim są zaburzenia odżywiania.

Chociaż lekarze i naukowcy ostrzegają przed otyłością wśród dzieci i młodzieży, wynikającą z braku ruchu i niezdrowej diety, nie można zapomnieć o zaburzeniach odżywiania, prowadzących do bulimii i anoreksji, które często rozwijają się właśnie wtedy, gdy otyły nastolatek pod wpływem presji społecznej postanawia zrzucić zbędne kilogramy.

Zaburzenia odżywiania się należą do grupy zaburzeń psychicznych i wymagają kompleksowego leczenia.



Do najczęściej występujących zaburzeń odżywiania zalicza się anoreksję (anorexia nervosa, jadłowstręt psychiczny) i bulimię (bulimia nervosa, żarłoczność psychiczna). Inne rzadsze postacie zaburzeń odżywiania opisane w klasyfikacji ICD-10 to m.in.: jadłowstręt psychiczny atypowy, atypowa żarłoczność psychiczna, przejadanie się lub wymioty związane z innymi czynnikami psychologicznymi oraz inne nieokreślone zaburzenia odżywiania się.

Termin anoreksja (anorexia) pochodzi z greckich słów: an – brak i orexis – apetyt. Anoreksja występuje znacznie częściej u kobiet (około 10 razy częściej ) niż mężczyzn, choć w ostatnim okresie częstość tego zaburzenia u mężczyzn się zwiększa. Natomiast rozpowszechnienie anoreksji w populacji ogólnej waha się w zakresie kilku procent.

Celem pacjenta cierpiącego na anoreksję jest redukcja masy ciała do coraz mniejszych jej wartości oraz w dalszej kolejności utrzymanie osiągniętej zbyt małej masy ciała. W związku z tym:

  • pacjent ciągle ogranicza ilość i częstość przyjmowanych posiłków, zawęża dietę, unika tzw. tuczących pokarmów o wysokim indeksie kalorycznym;

  • dodatkowo wykonuje przynajmniej jedną z czynności: stosuje wyczerpujące ćwiczenia fizyczne, przyjmuje środki redukujące łaknienie, doprowadza do wymiotów, stosuje środki przeczyszczające lub moczopędne;

  • wymienionym wyżej działaniom towarzyszy zaburzony obraz własnego ciała, pacjent postrzega je jako „nadal zbyt grube”, towarzyszy temu również lęk przed przytyciem;

  • u pacjenta pojawiają się zaburzenia hormonalne z zakresu tzw. osi podwzgórze–przysadka–nadnercza i gonad, co u kobiet prowadzi do braku miesiączki (przed okresem pokwitania) lub zatrzymania miesiączkowania (po okresie osiągnięcia dojrzałości płciowej), a u mężczyzn do zaburzeń potencji i libido. Inne zaburzenia hormonalne, jakie mogą wystąpić, to m.in. nieprawidłowe stężenia hormonów tarczycy, hormonu wzrostu i insuliny.

Termin bulimia (bulimia) został wprowadzony przez Galena i pochodzi od greckich słów bous i limos, które oznaczają „byczy głód”. Bulimię stwierdza się przede wszystkim u nastolatek i młodych kobiet. Częstość występowania tego zaburzenia wynosi około 1% u kobiet i około 0,1% u mężczyzn. Początek zachorowania występuje zazwyczaj później niż u pacjentów z anoreksją, około 18.–24. roku życia.

Zaburzenie to polega na koncentrowaniu życia wokół jedzenia, z jednoczesnymi próbami kontrolowania masy ciała, z okresowo występującymi niekontrolowanymi napadami tzw. żarłoczności, po których pacjent podejmuje szereg czynności „przeciwdziałających skutkom” przyjętego w nadmiernych ilościach pokarmu.

Zaburzenia odżywiania rozwijają się powoli. Istnieją pewne znaki ostrzegawcze świadczące o początkach anoreksji lub bulimii. To najlepszy moment, by zareagować. Jakie zachowania dziecka powinny wzbudzić niepokój rodziców?

Należy zareagować, gdy dziecko lub nastolatek:

  1. zaczyna czytać coraz więcej książek, dotyczących diet,

  2. regularnie przegląda strony internetowe dotyczące odchudzania lub zaburzeń odżywiania, w tym także propagujące anoreksję lub szczupły wygląd,

  3. stosuje diety-cud,

  4. nagle postanowiło przejść na wegetarianizm,

  5. zaczyna coraz częściej wybrzydzać przy posiłkach i odrzuca nawet te potrawy, które wcześniej uwielbiało,

  6. chodzi do toalety bezpośrednio po posiłku,

  7. wielokrotnie w ciągu dnia bierze prysznic, co może sugerować prowokowanie wymiotów i zagłuszanie odgłosów szumiącą wodą,

  8. pytane o wymioty lub biegunkę zasłania się grypą żołądkową,

  9. opuszcza posiłki lub unika jedzenia w towarzystwie innych osób,

  10. należy także zwrócić uwagę na zachowanie dziecka, gdy w domu zaczęły znikać duże ilości jedzenia

Magdalena Chodubska
Karolina Senio

 179 total views,  2 views today