Wielka kultura w małej wsi

Występ Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego w naszej szkole  kliknij

Występ spadł mi jak z nieba. W podstawie programowej muzyki znajduje się zapis: uczeń zna i wymienia instytucje upowszechniające kulturę muzyczną we własnym regionie, kraju i na świecie oraz ich działalność, a także śledzi wydarzenia artystyczne; uczestniczy realnie lub wirtualnie w różnorodnych wydarzeniach muzycznych; stosuje zasady wynikające ze świadomego korzystania i uczestniczenia w dorobku kultury muzycznej: odpowiednie zachowanie podczas koncertu, przedstawienia operowego itp., tolerancja dla preferencji muzycznych innych osób oraz szacunek dla twórców i wykonawców.

 

Żałuję, że w koncercie nie mogli wziąć udziału wszyscy uczniowie.  Piątek , godz. 18.00, część wychowanków nie ma możliwości dojazdu bądź powrotu. 60% udział klasy jest jednak dowodem, że połączone siły nauczyciela i rodziców dają efekt pt. „Myślałam, że będzie gorzej”. Z przyjemnością obserwowałam, jak początkowa rezerwa i niechęć zamieniała się w zaangażowanie, a może nawet przyjemność.
„Nie wiedziałam, że wojsko będzie pokazywać takie rzeczy”.
A było na co i na kogo popatrzeć. Kolor. Ruch. Dźwięk. Te trzy aktywności skupiały uczniów najbardziej. Podglądali muzyków, liczyli instrumenty, rozpoznawali rodzaje śpiewu, gatunki muzyczne, rytmizowali oklaski w zgodzie i w kontrapunkcie z widownią. „Nie żałuję”. Starczyło im odwagi, aby w zeszytach do muzyki otrzymać autografy. Niektórzy zawędrowali za artystami do garderoby i mieli okazję zobaczyć realizację koncertu od kuchni (czyli właśnie garderoby):
„Ile oni mają strojów.” , „Jakie te panie wymalowane”., przy okazji zapełniając dwie strony zeszytu do nut wpisami artystów. Inni poprosili tylko o jeden autograf, bo  najbardziej się podobał  na przykład dyrygent. „Cieszę się, że mogłem być na takim czymś”. Prawdopodobnie nie zapamiętają wykładu historycznego związanego z pieśniami patriotycznymi czy klasyką światowej opery i musicalu. Na pewno jednak są bogatsi we wrażenia. I mogą powiedzieć, że mieszkając w maleńkiej wsi na końcu Polski realnie uczestniczyli w wielkim wydarzeniu kulturalnym. Pragnieniem mym jest, aby już zawsze mogli uczestniczyć na żywo w wydarzeniach muzycznych. Ich kolekcjonowanie zaczęliśmy właśnie od udziału w koncercie Reprezentacyjnego Zespołu Artystycznego Wojska Polskiego. Czekamy na dalsze wydarzenia! Myślę, iż moi uczniowie są gotowi na operę. Do jednego niedopatrzenia muszę się przyznać- nie poznali jeszcze smaku wręczania kwiatów w dowód uznania za wykonaną pracę. To jeszcze przed nami, skarbnik już zabezpiecza fundusze.

Ogromną radość sprawił mi rodzic wychowanka, który podziękował za…. swoją obecność na tym koncercie. Bo dzięki wpisowi w elektronicznym dzienniku wychowawcy dowiedział się o tym wydarzeniu, a dziecko chciało (wymiennie: czuło się zobowiązane) wziąć w nim udział. „Że też takie coś w naszej gminie. Nie miałam pojęcia, że będzie tak pięknie”. Dołączam się do tej opinii i wyrażam wdzięczność organizatorom za własne przeżycia artystyczne.

Aneta Wereda
PS Zakochałam się w kotłach!

11 total views, 1 views today

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.